Makale Tavsiye EtMakale Yazdır

Feryâd u zâr
Ahmet Efe
2014 - Ağustos, Sayı: 342, Sayfa: 044

Hasretin yangınında cism ü cânım kalmadı

Sultan idim; devletim, kehkeşânım kalmadı

Yayan kaldım çölünde, küheylânım kalmadı

Unutuldu varlığım ünüm, şânım kalmadı

Mezar taşım yıkıldı bir nişânım kalmadı

Şu feryâd u zârımı ne olur duysan dedim

Âşık olan derdini içine atar dedi

Bu sırrı fâş eylemek ölümden beter dedi

Kays idim şimdi adım Mecnûn’a çıktı dedim

Nidem ki kem nazârın hânemi yıktı dedim

Esâret zincirini boynuma taktı dedim

Şu kanlı göz yaşlarım içime aktı dedim

Bir kıvılcım sıçrayıp âlemi yaktı dedim

Şu feryâd u zârımı ne olur duysan dedim

Bir ateş varsa elbet dumanı tüter dedi

Gülşenin kurumuşsa hiç gül mü biter dedi

Bu mevsim-i hazânı kim bahar eyler dedim

Aşkının derdi genci ihtiyâr eyler dedim

Ayrılık gülzârımı tarumâr eyler dedim

Şüphelerle kıvranıp kimi yâr eyler dedim

Elbette öksüz âhû âh u zâr eyler dedim

Şu feryâd u zârımı ne olur duysan dedim

Mihnetim yoldaşındır bu sana yeter dedi

Hem kafile kafile, hem katar katar dedi

Bahrinde bir kayığım, deryâda salım mı var

Ellerimi uzatsam tutacak dalım mı var

Bal şerbeti istersin, kovanım, balım mı var

Ah senin pazarında satacak malım mı var

Garibim, bunca derdi çekecek hâlim mi var

Şu feryâd u zârımı ne olur duysan dedim

Sâdık olan canını bir pula satar dedi

Nesi var nesi yoksa bir yana atar dedi

Hâl-i perişânımı hikâyet edem cânâ

Yâd ele uzatırsın câmını bu dem cânâ

Bilmem ki seni kime şikâyet edem cânâ

Aşkını terk etmeye gücüm yok nidem cânâ

Çekil git dersin amma nereye gidem cânâ

Şu feryâd u zârımı ne olur duysan dedim

Bî-vefâ keremsizdir, kaşların çatar dedi

Gül sevenin eline diken de batar dedi