> 2003 > Ekim - Durdum Divânına > Yaprak, Ağaç ve İnsan
Durdum Divânına
212.jpg
Makale Tavsiye EtMakale Yazdır

Yaprak, Ağaç ve İnsan
Muzaffer Köndel
2003 - Ekim, Sayı: 212, Sayfa: 060

Yeşil rengi nerden aldın ey yaprak?

Anamız bir babamız bir su, toprak.

Sen dalından ben bedenden ayrılsak,

Gideceğiz menzil aynı yol aynı.

Acımayıp kestiler de dal verdin.

Salkım salkım üzüm verdin bal verdin,

Sen dalında çiçek oldun gül verdin,

Kokladığım çiçek aynı gül aynı.

Rüzgar vurdu dalımızdan kırıldık,

Bir yana sen, bir yana ben savrulduk,

Sen dalından ben kalbimden vurulduk,

Düşeceğiz toprak aynı dal aynı.

Çağlayandın yeşil yeşil akardın,

Domur domur gözlerinle bakardın.

Sen alevdin gönülleri yakardın,

Bizi yakan ateş aynı kül aynı.

Kuruttular için için ağladın,

Tellerine mızrap vurdu çağladın.

Sen kalemdin, sayfalara sığmadın,

Yazan aynı kağıt aynı dil aynı.

Senin ömrün birkaç mevsim ân idi,

Benim ömrün, bir nefeslik can idi.

Sensiz hayat bana bir zindân idi,

Yanacağız ocak aynı kül aynı.

Yitirdim de gül yüzlümü ararım,

Bulamadım, kaderime sorarım.

Sen ateşte, ben gönülde yanarım,

Alev aynı âhlar aynı Yâr aynı.